Entradas

Mostrando las entradas con la etiqueta cantione

Manifèsto

Imagen
Per Victor Jara Èo non canto per cantar' Né per haver' bòna voce Canto perque la chitarra Have sènso et rattsone Have còre de tèrra Et alas de colombetta Èst como l'aqua bendicta Persigna glòrias et penas Cui se metteu mèo canto Como dicera Violeta Chitarra trepallîatora Con odor' ad primavera Que non èst chitarra de riccos Né causa que se paresca De los pontagges èst mèo canto Por attinger' las estellas Que lo canto have sènso Quando palpita en las venas De qui morirà cantando Las veritates tan' veras Non los laudes fugaces Né las famas estrangèras Sinón lo canto de un' flagèllo Ad lo fondo de la tèrra Adí onde arripa toto Et onde toto comèntsa Canto que ha essuto valènte Sèmpre serà cantion' nòva

Gratias ad la vita

Imagen
Per Violeta Parra Gratias ad la vita que me ha dato tanto Me dau doos astros que quando los apro Perfècto distinguo lo negro de·l blanco Et en lo alto cèlo soo fondo estellato Et en las multitudes lo hòmene que èo amo. Gratias ad la vita, que me ha dato tanto Me ha dato lo audito que en toto soo largo Grava nòcte et día grillos et canarios Martèllos, turbinas, plobbias fòrtes, latratos Et la voce tan' tènera de mèo bène amato. Gratias ad la vita que me ha dato tanto Me ha dato lo sòno et lo abecedario Con elle las paraulas que pènso et declaro Matre, amico, fratre et luce illuminando, La ruta de la ànima de elle que estao amando. Gratias ad la vita que me ha dato tanto Me ha dato la marcîa de mèos pèdes fatigatos Con ellos andai civtates et fango, Plajjas et desèrtos, montannîas et planos Et la casa toa, toa ruga et too patio. Gratias ad la vita que me ha dato tanto Me dau lo còre que agita soo marco Quando miro lo fructo de lo cerebro humano, Quan...